Το εσωτερικό του ήπατος

Ηπατοκύτταρα

Τα βασικά και πιο κοινά κύτταρα του ήπατος (που αποτελούν το 90 τοις εκατό των κυττάρων του ήπατος) ονομάζονται ηπατοκύτταρα. Αυτά τα πολύ εξελιγμένα κύτταρα διεξάγουν το μεγαλύτερο μέρος από τις πολλές λειτουργίες που εκτελεί το συκώτι. Τα ηπατοκύτταρα είναι όλα ίδια. Δεν διαχωρίζουν ή κατανέμουν μεταξύ τους τις πολλαπλές λειτουργίες που εκτελεί το ήπαρ. Τα ηπατοκύτταρα είναι σε θέση να εκτελέσουν την ίδια λειτουργία.
Τα ηπατοκύτταρα χωρίζονται σε ομάδες ή δέσμες για να σχηματίσουν λόβια. Τα ηπατικά λόβια είναι οι λειτουργικές μονάδες του ήπατος. Υπάρχουν μέχρι και ένα εκατομμύριο λόβια στο ήπαρ. Κάθε λόβιο βρίσκεται γύρω από μια κεντρική φλέβα – κλάδο των ηπατικών φλεβών. Πλάκες ή ταινίες των ηπατοκυττάρων ακτινοβολούν σε μια επιφάνεια έξω και γύρω από την κεντρική αυτή φλέβα, σαν τις ακτίνες ενός τροχού. Στο εξωτερικό του κάθε λόβιου υπάρχουν κλάδοι τόσο της πυλαίας φλέβας όσο και της ηπατικής αρτηρίας, που θα εισέλθουν διακλαδιζόμενοι στο λόβιο.
Τα τριχοειδή κανάλια αίματος που ονομάζονται κολποειδή (βλ. παραπάνω)  είναι η κατάληξη  από αυτές τις διακλαδώσεις της πυλαίας φλέβας και της ηπατικής αρτηρίας μέσα στα λόβια. Κάθε κύτταρο στο λόβιο δέχεται με τη μορφή διάχυσης αυτή τη ροή του αίματος των κολποειδών. Υπάρχουν πάνω από ένα δισεκατομμύριο κολποειδή στο ήπαρ. Η συνέπεια αυτού του ‘’στοιβαγμένου’’ αγγειακού συστήματος είναι ότι το αίμα ρέει πολύ αργά διαμέσου αυτών των τριχοειδών αιμοφόρων αγγείων. Αυτό παρέχει χρόνο στα ηπατικά κύτταρα ώστε να λάβουν αυτό που χρειάζονται από την κυκλοφορία του αίματος και να εξάγουν αίμα με άχρηστα προϊόντα που θα διοχετευτεί στην κεντρική φλέβα του λόβιου και κατόπιν στις ηπατικές φλέβες.
Τα κολποειδή είναι εσωτερικά επενδυμένα από ιστό που αποτελείται από τα λεγόμενα ενδοθηλιακά κύτταρα. Άλλα κύτταρα των κολποειδών είναι τα κύτταρα Kupffer, τα κύτταρα Pitt και τα Ηπατικά Αστεροειδή κύτταρα ή λιπώδη κύτταρα. Τα κύτταρα Kupffer απομακρύνουν τα ηλικιωμένα και κατεστραμμένα ερυθρά κύτταρα του αίματος, ενώ επιτίθενται και καταστρέφουν τα βακτηρίδια και τους ιούς. Τα κύτταρα Pitt είναι ένας τύπος κυττάρων του ανοσοποιητικού που ονομάζονται «φυσικά φονικά κύτταρα». Υπό ορισμένες περιστάσεις τα Ηπατικά Αστεροειδή κύτταρα μπορούν να παράγουν ίνες κολλαγόνου που προκαλούν ουλές ή ίνωση.

Xοληφόρο σύστημα

Το σύστημα αυτό που επίσης διαπερνά τα λόβια και διακλαδίζεται μέσα σε αυτά, παράλληλα προς τα κολποειδή, αποτελείται από μικρά κανάλια που ονομάζονται χοληφόρα σωληνάρια (βλ. παραπάνω). Η χολή που παράγεται από τα ηπατοκύτταρα ρέει εντός αυτών των σωληναρίων που στη συνέχεια πορεύονται προς το εξωτερικό του λοβίου. Εκεί τη διοχετεύουν σε κλάδους των ενδοηπατικών χοληφόρων που καταλήγουν σταδιακά σε μεγαλύτερους πόρους μέχρι να τη διοχετεύσουν  στο δεξιό και αριστερό ηπατικό πόρο. Αυτά είναι τα τελικά κανάλια που καταλήγουν έξω από κάθε λοβό του ήπατος. Ενώνονται έξω από το ήπαρ στον κοινό ηπατικό πόρο. Η υπόλοιπη πορεία του χοληφόρου δένδρου και της χολής που περιέχεται σε αυτό περιγράφτηκε παραπάνω.

Λέμφος

Το ήπαρ παράγει επίσης τη λέμφο, η οποία ρυθμίζει την ισορροπία των υγρών στο σώμα. Η λέμφος είναι ένα άχρωμο υγρό που ρέει μέσα από ένα δίκτυο καναλιών που ονομάζονται λεμφικό αγγειακό σύστημα. Περίπου το ήμισυ της λέμφου που υπάρχει στο σώμα σχηματίζεται στο ήπαρ. Ο χώρος με υγρό που υπάρχει μεταξύ των κολποειδών και των ηπατοκυττάρων, ονομάζεται χώρος του Disse, και εκεί σχηματίζεται η λέμφος. Στη συνέχεια ρέει μέσω μικρών λεμφικών καναλιών προς τα έξω, στο κύριο λεμφικό σύστημα του σώματος.
Συνδετικός ιστός (πώς συγκρατείται το ήπαρ)
Τα κολποειδή, τα λεμφικά αγγεία και οι χοληφόροι πόροι περιέχονται και υποστηρίζονται από το συνδετικό ιστό του ήπατος. Αυτός ο ιστός διακλαδίζεται και εκτείνεται σε όλο το ήπαρ. Αυτός ο ιστός παρέχει το σκελετό που περιβάλλει όλα αυτά τα διάφορα κανάλια και τους πόρους που δημιουργούν σπειροειδείς σχηματισμούς. Επίσης επεκτείνεται έξω από τα λόβια και διαχωρίζει κάθε λόβιο από τα γειτονικά του.

2013-05-02T18:58:47+00:00