Ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (ΗΚΚ)

Ο συνολικός κίνδυνος ανάπτυξης πρωτοπαθούς καρκίνου του ήπατος ή ηπατοκυτταρικού καρκινώματος (ΗΚΚ) σε άτομα που έχουν προσβληθεί από ηπατίτιδα C είναι σχετικά μικρός. Αναπτύσσεται συνήθως δεκαετίες μετά τη προσβολή και εμφανίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε άτομα στα οποία η λοίμωξη έχει ήδη προχωρήσει σε κίρρωση. Δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία που δείχνουν τον αριθμό των ατόμων με ηπατίτιδα C που αναπτύσσουν καρκίνο του ήπατος. Από τα μέχρι τώρα στοιχεία φαίνεται ότι περίπου το 5% των ανθρώπων που έχουν κίρρωση λόγω ηπατίτιδας C  θα αναπτύξουν ΗΚΚ κάθε χρόνο.

Μόλις ο καρκίνος του ήπατος αναπτυχθεί, τα ποσοστά επιβίωσης είναι πολύ χαμηλά. Είναι απίθανο κάποιος με καρκίνο του ήπατος να επιβιώσει για περισσότερο από πέντε έτη, εκτός εάν έχει υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση του καρκίνου ή μεταμόσχευση ήπατος. Η χειρουργική επέμβαση είναι δυνατή μόνο αν ο καρκίνος δεν έχει εξαπλωθεί πέρα από το ήπαρ. Επιπλέον, οι τρέχουσες κατευθυντήριες οδηγίες για μεταμόσχευση ορίζουν ότι ο γιατρός μπορεί να προτείνει τη μεταμόσχευση ήπατος, μόνο αν έχεις:

• Ενιαίο όγκο του ήπατος, που είναι μικρότερος από 5 εκ. σε διάμετρο
• Έως 3 όγκους που απέχουν λιγότερο από 3 εκ. μεταξύ τους
• Ενιαίο όγκο με διάμετρο από 5 έως 7 εκατοστά που δεν έχει αυξηθεί σε μέγεθος για τουλάχιστον έξι μήνες.

Αυτός είναι ο λόγος που οι άνθρωποι, οι οποίοι έχουν κίρρωση θα πρέπει να ελέγχονται για καρκίνο του ήπατος κάθε έξι μήνες. Η εύρεση ενός όγκου σε πρώιμο στάδιο αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες θεραπείας.

Ηπατίτιδα C και καρκίνος του ήπατος

Η ακριβής σχέση μεταξύ της ηπατίτιδας C (HCV) και του ηπατοκυτταρικού καρκινώματος (ΗΚΚ) είναι ασαφής. Υπάρχει ακόμα αμφιβολία ως προς το εάν ο ιός της ηπατίτιδας C  προκαλεί με άμεσο τρόπο το ΗΚΚ. Η τρέχουσα ιατρική άποψη είναι ότι η ηπατίτιδα C πιθανότατα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη του ΗΚΚ.

Οι προϋποθέσεις είναι οι ακόλουθες:

•    Η παρουσία της ηπατίτιδας C στο ήπαρ προκαλεί υψηλή δραστηριότητα στα ηπατικά κύτταρα. Υπάρχουν δύο αιτίες για αυτό. Μια πρώτη αιτία είναι ότι επειδή ο ιός σκοτώνει συνεχώς τα ηπατοκύτταρα, το ήπαρ προσπαθώντας να αντισταθμίσει την απώλεια, διεγείρει το συνεχή πολλαπλασιασμό άλλων ηπατικών κύτταρων. Η δεύτερη αιτία είναι η προγραμματισμένη καταστροφή των ηπατικών κυττάρων από το ανοσοποιητικό σύστημα. Αυτό γίνεται από το ήπαρ προσπαθώντας να μην αφήσει άλλα κύτταρα να μολυνθούν από τον ιό και έτσι να σταματήσει την εξάπλωση του. Αυτή η συνεχής δραστηριότητα των ηπατικών κυττάρων μπορεί να προκαλέσει συσσώρευση τυχαίων μεταλλάξεων του DNA στα κύτταρα. Ορισμένες από αυτές τις μεταλλάξεις μπορεί να επηρεάσουν δραματικά τα τμήματα του κυτταρικού DNA που ρυθμίζουν την κυτταρική ανάπτυξη και  αναπαραγωγή. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη ανάπτυξη αυτών των ελαττωματικών κυττάρων με συνέπεια τη δημιουργία όγκου.

•    Θεωρείται ότι τμήμα του ιού της ηπατίτιδας C μπορεί να παρεμβαίνει στο μηχανισμό που επισκευάζει τη βλάβη στο DNA μέσα στα κύτταρα.

•     Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι ο ιός της ηπατίτιδας C καταστρέφει ένα βασικό προστατευτικό γονίδιο καταστολής των όγκων. Οι άνθρωποι συνήθως έχουν δύο αντίγραφα αυτού του γονιδίου που καταπολεμά τον καρκίνο. Ακόμη και αν ένα αντίγραφο των γονιδίων μεταλλάσσεται, το άλλο άρτιο αντίγραφο μπορεί συνήθως (αλλά όχι πάντα) να αντισταθμίσει το ελαττωματικό γονίδιο. Αλλά εάν το εναπομείναν υγιές αντίγραφο καταστραφεί διαμέσου μιας δεύτερης μετάλλαξης, η ικανότητα του γονιδίου να καταστρέφει τους όγκους χάνεται εντελώς.

Όλες αυτές οι αλλαγές μπορούν να οδηγήσουν στη μετατροπή ορισμένων ηπατικών κυττάρων σε κακοήθη, καρκινικά κύτταρα.

2013-05-02T08:18:24+00:00