Βιοψία

Σήμερα, ο πιο ακριβής τρόπος για να ελέγξεις την έκταση της ηπατικής βλάβης είναι η βιοψία του ήπατος. Είναι μια εξέταση κατά την οποία αφαιρείται ένα πολύ μικρό κομμάτι του ιστού του ήπατος που εξετάζεται μετά στο μικροσκόπιο. Η διαδικασία λήψης του ηπατικού ιστού πραγματοποιείται μέσω μιας μακράς βελόνας που εισάγεται συνήθως μεταξύ του 8ου και του 9ου πλευρού τόξου (δηλαδή ανάμεσα στην 8η και 9η πλευρά), στο δεξί πλάγιο μέρος του θώρακα. Στη μικροσκοπική εξέταση που ακολουθεί από ιατρό παθολογοανατόμο, γίνεται αξιολόγηση του ιστού για να διαπιστωθεί η έκταση της φλεγμονής και της ίνωσης (ενώ ταυτόχρονα εντοπίζονται και πιθανές άλλες ανωμαλίες όπως βλάβη στους χοληφόρους πόρους και η παρουσία λίπους – λιπώδης εκφύλιση του ήπατος).

Οι εικόνες της φλεγμονής και της ίνωσης, περιγράφονται και βαθμολογούνται.  Υπάρχουν πολλά διαφορετικά συστήματα βαθμολόγησης και ταξινόμησης για τα ευρήματα στις βιοψίες ήπατος, ενώ οι ίδιοι βαθμοί δεν είναι συγκρίσιμοι από το ένα σύστημα στο άλλο και ορισμένες φορές μπορεί να προκαλείται σύγχυση. Γι’ αυτό και στην εξέταση και αξιολόγηση κάθε δείγματος ηπατικού ιστού, είναι απαραίτητη και η λεπτομερής περιγραφή των ευρημάτων, που θα υπάρχει μαζί με τη βαθμολόγηση στο παθολογοανατομικό πόρισμα.

Μικροσκοπική (παθολογοανατομική) πορεία και εξέλιξη της ηπατικής ίνωσης

Στην ηπατίτιδα C, η ενεργός ίνωση ξεκινά γύρω από τα πυλαία τμήματα στο ήπαρ. Τα πυλαία τμήματα ή πυλαία διαστήματα είναι τμήματα του συνδετικού ιστού εντός του ήπατος που περιέχουν μικροσκοπικούς κλάδους της πυλαίας φλέβας (μια μεγάλη φλέβα η οποία δίνει την κύρια παροχή αίματος του ήπατος και επικοινωνεί ταυτόχρονα με τα φλεβικά δίκτυα του λεπτού εντέρου, του στομάχου, του παγκρέατος και της σπλήνας).

Καθώς η ίνωση επιδεινώνεται, μπορεί να εκτείνεται από το ένα πυλαίο διάστημα σε ένα άλλο με το οποίο συνορεύει. Αυτό ονομάζεται γεφυροποιός ίνωση. Η γεφυροποιός ίνωση είναι το στάδιο πριν από την κίρρωση και κυμαίνεται από πρώιμη σε έντονη γεφυροποιό ίνωση. Η κίρρωση χαρακτηρίζεται από σοβαρές ουλές δηλαδή εκτεταμένες περιοχές ανώμαλου συνδετικού ιστού, που μεταβάλλουν τη δομή του ήπατος και την ικανότητά του να λειτουργήσει.

Πιο λεπτομερής κατάταξη του βαθμού εξέλιξης της ίνωσης διαχωρίζει τους ασθενείς σε τρεις ομάδες – ασθενείς με «ταχέως εξελισσόμενη ίνωση», «μετρίως εξελισσόμενη ίνωση» και «βραδέως εξελισσόμενη ίνωση».  Ασθενείς με μετρίως εξελισσόμενη ίνωση, αναμένεται να αναπτύξουν κίρρωση σε περίπου τριάντα έτη μετά την αρχική μόλυνση με HCV. Ασθενείς με ταχέως εξελισσόμενη ίνωση αναμένεται να αναπτύξουν κίρρωση σε λιγότερο από 20 χρόνια,  ενώ αυτοί με βραδέως εξελισσόμενη ίνωση αναμένεται να αναπτύξουν κίρρωση σε περισσότερα από 50 χρόνια, αν όχι ποτέ.

2013-05-02T14:09:42+00:00